ผ้ายันต์พระสีวลีมหาลาภ หลวงปู่กาหลง เขี้ยวแก้ว

หลวงปู่กาหลง เตชวัณโณ
หรือที่รู้จักกันดีในนามหลวงปู่กาหลง เขี้ยวแก้ว พระเถราจารย์หนึ่งเดียวที่มีเขี้ยวแก้วกลางเพดานปาก ตามประวัติของท่านนั้นหลวงปู่เป็นชาวปทุมธานี มีเรื่องอัศจรรย์ตอนท่านจะถือกำเนิดว่า มีชายคนหนึ่งชื่อ "ลุงบาง" ทำอาชีพหาปลาอยู่ละแวกบ้านของหลวงปู่กาหลง คืนหนึ่งขณะที่ลุงบางออกหาปลาตามปกติ แกได้เห็นว่ามีดวงไฟดังกล่าวไปเพื่อตั้งใจจะดูให้รู้แน่ว่าคืออะไร พอตามไปทัน แกก็กลับเห็นเป็นพระฤาษีตนหนึ่งจูงเด็กน้อยเข้าไปในบ้านของหลวงปู่กาหลง เมื่อลุงบางเห็นเป็นอัศจรรย์ดังนั้น จึงยกมือขึ้นไหว้ด้วยศรัทธาในสิ่งที่ตนเองเห็น แล้วตั้งจิตอธิษฐานว่าหากสิ่งที่ตนเห็นเป็นจริง เด็กที่เกิดในบ้านต้องเป็นผู้ชาย และหากเป็นเช่นนั้นจริงแล้วตนจะขอเลิกอาชีพหาปลาหันมาเข้าวัดฟังธรรมด้วย ว่าเชื่อแล้วในเรื่องบาปบุญ คุณโทษ

ไม่นานโยมแม่ของหลวงปู่กาหลงก็คลอดลูกออกมาเป็นเด็กผู้ชายจริงๆ และให้ชื่อว่า "กาหลง" ส่วนลุงบางเมื่อพบว่าสิ่งที่ตนเห็นเป็นจริงแล้วทุกประการก็เลิกหาปลาแต่บัด นั้น

หลวงปู่กาหลงบวชเมื่ออายุได้ 20 ปี โดยอุปสมบทที่วัดนาบุญ คลองเจ็ด ปทุมธานี ในวันที่หลวงปู่กาหลงบวช ลุงบางผู้ที่เคยเห็นนิมิตประหลาดตั้งแต่ 20 ปี ก่อนได้มาเล่าให้พระอุปัชฌาย์ของหลวงปู่ฟัง พร้อมทั้งขอถวายตัวเป็นโยมอุปัฐากหลวงปู่มาตั้งแต่บัดนั้น ในขณะที่หลวงปู่กาหลงอยู่วัดนาบุญแห่งนี้ท่านได้ร่ำเรียนวิทยาคมกับหลวงพ่อ เนียมและหลวงพ่อซึ้ง จนมีความสามารถทั้งทางกรรมฐาน และวิชาอาคมต่าง ๆ เป็นอย่างดี

มีเรื่องเล่าตอนที่ท่านเรียนวิชาอาคมกับหลวงพ่อเนียมและหลวงพ่อซึ้งวัดนาบุญท่านทั้งสองได้
เขียนจดหมายไปกราบอาจารย์ของท่านชื่อหลวงปู่ขุขันธ์ เป็นพระเขมร ทั้งนี้เนื้อหาภายในยังได้แนะนำหลวงปู่กาหลงซึ่งเป็นศิษย์ของท่านด้วย หลวงพ่อเนียม หลวงพ่อซึ้งมอบหมายให้หลวงปู่กาหลงนำจดหมายไปให้หลวงปู่ขุขันธ์ ซึ่งอยู่ที่จังหวัด ศรีสะเกษ ตอนที่หลวงปู่ไปพบหลวงปู่ขุขันธ์ ขณะนั้นหลวงปู่ขุขันธ์มีอายุถึง 120 ปี แล้ว

คืนแรก ๆ ที่ท่านไป พระในพื้นที่รูปอื่น ๆ ได้ลองวิชากับท่าน เช่น เสกท่อนฟืน เผาผีเป็นตะขาบนับร้อย ๆ ตัวเลื้อยยั๊วเยี้ยไปหมดแต่ทำอะไรท่านไม่ได้ เพราะหลวงปู่ได้นำเอาตะกรุดที่ตนเองทำเอาไว้มาวางล้อมตัวท่าน ทำให้มันไต่เข้ามาไม่ได้ สุดท้ายท่านก็ร่ายอาคมจับตะขาบเสกให้กลับสภาพเป็นท่อนฟืนอย่างเก่า

ถัดจากตะขาบเขาก็เสกก้อนถ่านให้เป็นตัวด้วงมาอีก หลวงปู่กาหลงท่านก็ร่ายพระเวทย์แล้วลูบตัวด้วง ตัวด้วงก็กลายสภาพเป็นก้อนถ่าน หลวงปู่ท่านว่าท่านรู้ว่าใครทำพอในตอนเช้าเท่านั้นแหละพระรูปนั้นหนีไปเลย ไม่กล้ามาสู้หน้าท่าน

หลังจากที่เจอหลวงปู่ขุขันธ์แล้วท่านได้ยื่นจดหมายให้ เมื่อหลวงปู่ขุขันธ์อ่านจดหมายเสร็จก็เรียกหลวงปู่กาหลงให้ไปกับท่านที่หลัง วัด อันมีดงหนามชนิดต่างๆ กองไว้เต็มพื้น หลวงปู่ขุขันธ์ต้องการเห็นความสามารถของหลวงปู่กาหลงจึงสั่งให้หลวงปู่เดิน เท้าเปล่าเข้าไป
จนสุดทางแล้วเดินกลับมาหาท่าน หลวงปู่กาหลงก็ไม่ลังเลถอดรองเท้า เดินเท้าเปล่าเข้าไปในดงหนาม ท่านเล่าว่าหนามทิ่มเท้าท่านไม่ได้แต่ก็ทำให้เเสบไปหมด เดินไปรอบหนึ่งหลวงปู่ขุขันธ์จึงให้พอ แล้วบอกว่าถ้าเป็นคนอื่นท่านให้เดิน 3 รอบ แต่เพราะท่านเป็นศิษย์ท่านเนียม ท่านซึ้ง จึงให้เดินแค่รอบเดียว เมื่อผ่านการทดสอบ หลวงปู่ขุขันธ์จึงมอบตำราเล่มหนึ่ง มีเนื้อหาเกี่ยวกับการไล่ผี เสกของ ปล่อยของ วิชาคงกระพัน หลวงปู่กาหลงได้ร่ำเรียนจนครบถ้วน และปัจจุบันท่านได้เก็บรักษาตำราเล่มนี้ไว้เป็นอย่างดี